| Κριτικές
Κριτική του Γιώργου Βιδάλη για την Αρπαγή της Ηνωμένης Ευρώπης
Ευρώπης μουσικά καμώματα
Αμαξοστοιχία διασχίζουσα Ευρώπη / με του έρωτα το τόπι / αρχινά μυθολογία / κόβει-ράβει ιστορία / της ηπείρου τη ζωή φτιάνει / σε τρελούτσικο χαρμάνι / ασμάτων, μουσικής, παιχνίων / και πολλών λογοπαιχνίων / πως ευρέθη μόνη, νέα / αλλά χάριν ερωτύλου Διός / απέκτησε πολυμελή παρέα.
Αυτό είναι… ποιητική αδεία το στίγμα του έμμετρου μουσικοθεατρικού έργου του συνθέτη και επίκουρου καθηγητή Μηνά Αλεξιάδη «Η αρπαγή της Ηνωμένης Ευρώπης», που παρουσιάζεται κάθε Τετάρτη, Πέμπτη στο μουσικό βαγόνι Όριεντ Εξπρές στο «Τρένο στο Ρουφ».
Ένα είδος κωμικής όπερας – καμπαρέ που κινείται σε δύο βασικές «ράγες»: Από τη μια, ο οιστρήλατος, παιχνιώδης και σουρεαλιστικός ομοιοκατάληκτος λόγος με έντονες επιρροές από τον αντίστοιχο και ανεπανάληπτο λόγο του Μποστ. Η ιστορία ξεκινάει με τον αρχαίο μύθο του κλεψίματος μιας… απελευθερωμένης Ευρώπης από τη Φοινίκη και τη μεταφορά της στο Ιδαίον Άντρον στην Κρήτη από τον αειθαλή και ερωτομανή Δία («Στου μύθου πάλι το ντιβάνι / ως Καζανόβας, Ντον Τζιοβάνι / ναι, είν’ ο πατέρας Δίας / τρανός εις τας παρασπονδίας»). Για να φτάσει στο πέρασμα του χρόνου στην προσάρτηση ανατολικών – βαλτικών χωρών χάριν πετρελαίου και γκαζιού.
Από την άλλη, η μουσική «κάλυψη» του έργου από τον συγγραφέα – συνθέτη, που… οργιάζει σε διάφορα είδη: από νησιώτικο, λαϊκό, έντεχνο έως ευρωπαϊκό τραγούδι, τάνγκο, ρούμπα, σάμπα, τζαζ, μιούζικαλ.
Παρά κάποιες δυσκολίες αφομοίωσης του λόγου με τα καταιγιστικά λογοπαίχνια (κατά κανόνα καθαρευουσιάνικα), η παράσταση κερδίζει τις εντυπώσεις χάρη στη μουσική τρέλα της, στη σπιντάτη σκηνοθεσία της Τατιάνας Λύγαρη και βεβαίως χάρη στους αεικίνητους και «χαμαιλέοντες» ηθοποιούς – τραγουδιστές – μουσικούς της: Θανάσης Βλαβιανός ως μπλαζέ – τυχοδιώκτης Δίας, Τίνα Γιωτοπούλου ως εκκεντρική και ζουμπουρλού Ευρώπη, Ευαγγελία Τσιάρα ως χαριτωμένη αφηγήτρια, Ανδρέας Στεργίου ως ιδιόρρυθμος Απόλλων. Δεξιοτέχνης στο πιάνο ο Ανδρέας Σταματόπουλος.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ Γιώργος Βιδάλης |