| Θεατρικό Βαγόνι
Η κυρία εξαφανίζεται (για 3η σεζόν)ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ
Το "The lady vanishes" (1938) είναι μια από τις ωραιότερες ταινίες του Άλφρεντ Χίτσκοκ, μαζί με τα 39 σκαλοπάτια το κομψοτέχνημα της λεγόμενης αγγλικής περιόδου της καριέρας του. Το 1936 το ντουέτο των Σίντνεϊ Γκίλιατ και Φρανκ Λόντερ (στη συνέχεια γνωστοί σκηνοθέτες, εκτός από σεναριογράφοι) διασκεύασαν για τον κινηματογράφο το μυθιστόρημα της Έθελ Λίνα Γουάιτ "The Wheel spins" (O τροχός γυρίζει), με το οποίο θέλησαν να καταγγείλουν την εξωτερική πολιτική της απομόνωσης του Τσάμπερλεν σε σχέση με τα τεκταινόμενα στην Ευρώπη. Η ταινία επρόκειτο να γίνει από τον Ρόι Γουίλιαμ Nιλ, όταν το δεύτερο συνεργείο που είχε πάει για εξωτερικά γυρίσματα στη Γιουγκοσλαβία εκδιώχθηκε από τη χώρα και η παραγωγή σταμάτησε προσωρινά, για να συνεχίσει δυο χρόνια αργότερα υπό τη διεύθυνση του Χίτσκοκ, ο οποίος είχε συμβόλαιο για μια ακόμα ταινία με την εταιρεία Gaumont British. Δεν χωρά αμφιβολία, όμως, ότι ο Άγγλος μετρ βρήκε στην ταινία πράγματα που τον ενδιέφεραν ιδιαίτερα, όπως είναι η δοκιμασία της λογικής του θεατή, η λατρεία του σκηνοθέτη για τα τρένα, αλλά κι αυτός ο μοναδικός συνδυασμός χιούμορ και σασπένς, που αποτελεί σήμα κατατεθέν του έργου του.
Το Η κυρία εξαφανίζεται βασίζεται ως πλοκή σε αυτό που ο Χίτσκοκ αποκαλεί ένα "Μακ Γκάφιν": "Είναι ένα τέχνασμα, ένα τρικ, ένα "γκίμικ" όπως το λέμε. Nα λοιπόν η ιστορία του Μακ Γκάφιν: ξέρετε πως ο Κίπλινγκ έγραφε συχνά με θέμα τις Ινδίες και τους άγγλους που πολεμούσαν κατά των ιθαγενών στα σύνορα με το Αφγανιστάν. Σ’ όλες αυτές τις ιστορίες κατασκοπίας κύριο θέμα ήταν η κλοπή των σχεδίων του φρουρίου. ‘ο φρούριο ήταν το Μακ Γκάφιν. Έτσι δώσαμε το όνομα "Μακ Γκάφιν" σε τέτοιου είδους περιπέτειες: κλοπή χαρτιών, κλοπή ντοκουμέντων, κλοπή μυστικού...δεν έχει και μεγάλη σημασία. Oι λογικοί άδικα βασανίζονται να βρουν την αλήθεια ενός Μακ Γκάφιν, αφού δεν έχει και μεγάλη σημασία. Πάντοτε σκεφτόμουν στη δουλειά μου πως τα "χαρτιά', τα 'ντοκουμέντα' ή τα "σχέδια ενός φρουρίου' πρέπει να έχουν μεγάλη σημασία για τα πρόσωπα της ταινίας, αλλά καμία για μένα, τον αφηγητή" (Από το βιβλίο "Χίτσκοκ/Τρυφώ", Εκδόσεις ύψιλον/βιβλία). Το Μακ Γκάφιν στη συγκεκριμένη ταινία είναι ένα κατασκοπικό μήνυμα, που παραδίδεται υπό μορφή κωδικοποιημένου μουσικού μοτίβου στη Μις Φρόυ, μια γριά γκουβερνάντα, η οποία φεύγει σιδηροδρομικώς από μια χώρα των Βαλκανίων με προορισμό το Λονδίνο, αλλά στη διάρκεια αυτού του ταξιδιού εξαφανίζεται. Η όλη ίντριγκα αποτελεί μια πρόκληση στην κοινή λογική. -αρατηρεί και πάλι ο Χίτσκοκ: "Αν θυμηθούμε τους φίλους μας τους "αληθοφανείς', θα μπορούσαν να αναρωτηθούν γιατί εμπιστευόμαστε ένα μήνυμα σε μια γριά κυρία που ο καθένας θα μπορούσε να εξουδετερώσει; Ή πάλι, γιατί αυτοί της αντικατασκοπίας δεν έστειλαν το μήνυμα μ’ ένα ταχυδρομικό περιστέρι;". Κι όμως, ο άγγλος μετρ προκαλεί την κοινή λογική του θεατή για να τη δοκιμάσει, στήνοντας ένα πανέξυπνο παιχνίδι ανάμεσα στο φαίνεσθαι και είναι των πραγμάτων, όπου τίποτα δεν είναι τυχαίο.
Αυτό που κινεί τη μυθοπλασία της ταινίας είναι οι περιπέτειες και μεταμφιέσεις ενός σημαίνοντος (η Μις Φρόυ), η εξαφάνιση του οποίου γίνεται αιτία να έλθει μια γυναίκα (η κοσμική Ίρις) κοντά σ’ έναν άνδρα (ο μουσικολόγος Γκίλμπερτ) και να ξυπνήσει μέσα της ο ερωτικός πόθος (η ηρωίδα πηγαίνει να παντρευτεί στο Λονδίνο κάποιον κοσμικό κύριο που δεν αγαπά). Προηγουμένως, όμως, κινεί την περιέργεια του θεατή να μάθει τι έγινε, εντολή που μεταβιβάζει στο ζευγάρι της ταινίας, οι οποίοι ως νέοι Σέρλοκ Χολμς επιδίδονται σε μια ερασιτεχνική, αλλά αποτελεσματική αστυνομική έρευνα. Η Μις Φρόυ, λοιπόν, εξαφανίζεται μέσα σ’ ένα τρένο που ταξιδεύει, όλοι αμφισβητούν την ύπαρξή της κι όμως, όπως έλεγε ο Λακάν, "αυτό που είναι κρυμμένο, δεν είναι παρά αυτό που λείπει από τη θέση του". Έτσι η Μις Φρόυ ξαναβρίσκεται: α) υπό τη μορφή ενός άλλου σημαίνοντος (η υπογραφή του ονόματός της στο παράθυρο του τρένου), β) υπό τη μορφή μιας άλλης γυναίκας που φορά τα ρούχα της, γ) ενός πτώματος (η σκεπασμένη με επιδέσμους ασθενής) και δ) μιας γυναίκας Αγγέλου, που εμφανίζεται εξίσου θαυματουργά όπως εξαφανίστηκε, για να περάσει με απίστευτη ευκολία το μπλόκο των εχθρών της και να βρεθεί πριν από τους ήρωες στο Λονδίνο!
Ένα μεγάλο μέρος της επιτυχίας της ταινίας οφείλεται στην έξοχη αξιοποίηση των δεύτερων χαρακτήρων, όπως το ζευγάρι των σνομπ εγγλέζων που ενδιαφέρονται μόνο για το πρωτάθλημα κρίκετ. Αλλά και οι ερμηνείες είναι εξαιρετικές, όπως της Nτέιμ Μέι Oυίτι στο ρόλο της Μις Φρόυ, της Μάργκαρετ Λόκγουντ στο ρόλο της ηρωίδας, του Μάικλ Ρεντγκρέιβ στο παρθενικό του ντεμπούτο στην οθόνη, του Πολ Λούκας στο ρόλο του ψυχιάτρου που βρίσκεται επικεφαλής των κατασκόπων, του Μπάζιλ Ράντφορντ και Nόντον Γουέιν που υποδύονται το ζευγάρι των εγγλέζων κ.α. Η ταινία γνώρισε πολύ μεγάλη επιτυχία, κάνοντας τους κριτικούς να ανακηρύξουν τον Χίτσκοκ ως τον μεγαλύτερο άγγλο σκηνοθέτη. O Όρσον Γουέλς είπε πως την είδε έντεκα φορές, ενώ αποτελούσε επίσης μια από τις πιο αγαπημένες ταινίες του Φρανσουά Τ‘ρυφώ. Ως στόρι γνώρισε στη συνέχεια δεκάδες απομιμήσεις, αλλά και ένα ριμέικ του 1979 (Δολοφονία στο τρένο των 12.15) με πρωταγωνιστές τους Άντζελα Λάνσμπουρι, Σίμπιλ Σέπερντ, Έλιοτ Γκουλντ, Χέρμπερτ Λομ και σκηνοθέτη τον Άντονι Πέιτζ, ο οποίος κόπιαρε πλάνο-πλάνο την ταινία του Χίτσκοκ, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να αναπλάσει τη μοναδική ατμόσφαιρά της.
Μπάμπης Ακτσόγλου
Τα πρόσωπα του έργου (με σειρά εμφάνισης)
ΤΣΑΡΤΕΡΣ: ΚΩΣΤΑΣ ΦΛΩΚΑΤΟΥΛΑΣ
ΚΑΛΝΤΙΚΟΤ: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΤΖΙΑΣ
ΣΕΡΒΙΤΟΡΟΣ: ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΑΡΙΑΝΟΣ
ΕΡΙΚ: ΒΛΑΣΗΣ ΖΩΤΗΣ
ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ: ΜΠΕΤΤΥ ΝΙΚΟΛΕΣΗ
ΝΤΟΠΟ: ΜΑΝΩΛΗΣ ΣΟΡΜΑΪΝΗΣ
ΚΥΡΙΑ: ΦΡΟΫ ΚΛΕΟ ΣΚΟΥΛΟΥΔΗ
ΓΙΑΤΡΟΣ: ΧΑΡΤΖ ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΙΔΙΜΗΣ
ΓΚΙΛΜΠΕΡΤ: ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΡΟΚΚΟΣ
ΑΪΡΙΣ: ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΒΙΔΑΚΗ
ΦΡΑΟΥ ΚΟΥΜΕΡ: ΑΝΝΥ ΔΗΜΑΔΗ
ΚΑΛΟΓΡΙΑ: ΜΑΡΙΑ ΤΣΙΜΑ
Απόδοση: ΕΡΡΙΚΟΣ ΜΠΕΛΙΕΣ
Σκηνοθεσία: ΤΑΤΙΑΝΑ ΛΥΓΑΡΗ
Σκηνογραφική διαμόρφωση χώρου: ΛΕΑ ΚΟΥΣΗ
Ενδυματολόγος: ΝΤΟΡΑ ΛΕΛΟΥΔΑ
Μουσική: ΜΗΝΑΣ ΑΛΕΞΙΑΔΗΣ
Φωτισμοί: ΜΑΡΙΝΑ ΜΟΥΣΙΚΟΥ
Βοηθός Σκηνοθέτη: ΜΠΕΤΤΥ ΝΙΚΟΛΕΣΗ
Βοηθός Σκηνογράφου: ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΟΧΤΑΝΙΔΗΣ
Βοηθός Ενδυματολόγου: ΑΜΑΛΙΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Κινησιολογικές Παρεμβάσεις: ΝΑΤΑΣΑ ΖΟΥΚΑ
Ακορντεόν παίζει ο ΝΙΚΟΣ ΝΤΑΣ
Εμφάνιση/Απόκρυψη όλων των κριτικών
 Κριτική του Γιάννη Βαρβέρη για το: Η κυρία εξαφανίζεται
…η παράσταση ισορροπεί παρέχοντάς μας αλληλοδιάδοχες ευκαιρίες να προσκληθούμε από τις επιδέξια στημένες ετερόκλητες φιγούρες, ερμηνευμένες σε πλήρως κερδισμένο σιδηροδρομικό κλίμα – σασπένς… …όταν μια παράσταση και μάλιστα μεταφερμένη από το σινεμά στο θέατρο σε πείθει να αφεθείς στο ριγκλό παραμυθάκι, τότε ως έπαινος μόνο βγαίνει απ’ τα χείλη σου το κλασικό εκείνο «se non è vero è ben trovato»…
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, Γιάννης Βαρβέρης
Κατεβάστε το αρχείο της κριτικής: Αρχείο .doc
 Κριτική της Ροζίτας Σώκου για το: Η κυρία εξαφανίζεται
…Τόσα, δηλαδή πέντε αστεράκια, θα πρέπει να βάλουμε κι εμείς τώρα στην παράσταση που διοργάνωσε η Τατιάνα Λύγαρη, έστω και μόνο για τις πλούσιες ιδέες που πρωτοστάτησαν στο ευφυέστατο ανέβασμα του έργου σε τρένο… …Και πέρα, όμως, από τις ιδέες, τα αστεράκια τα αξίζει για την κίνηση ενός πολυπρόσωπου (δώδεκα ατόμων) θιάσου σε τόσο περιορισμένο χώρο, αλλά και για τη σπουδαία διανομή που κάνει ακόμη πιο πιστευτά τα γεγονότα που παρακολουθεί ο θεατής, όχι σαν θεατής θεάτρου αλλά σαν συνταξιδιώτης…
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ, Ροζίτα Σώκου
Κατεβάστε το αρχείο της κριτικής: Αρχείο .doc
 Κριτική της Ελένης Πετάση για το: Η κυρία εξαφανίζεται
…καλοστημένα επεισόδια, τα οποία κυλούν ανάλαφρα και ρυθμικά, χωρίς περιττούς μοντερνισμούς. Οι δώδεκα ηθοποιοί της παράστασης περιφέρονται με άνεση στους στριμωγμένους διαδρόμους, ανταλλάσσουν χιουμοριστικές ατάκες με το κοινό, χτίζει ο καθένας ξεχωριστά την ιδιαίτερη φιγούρα του…
ΔΙΦΩΝΟ, Ελένη Πετάση
Κατεβάστε το αρχείο της κριτικής: Αρχείο .doc
 Κριτική του Σπύρου Νικολετάτου για το: Η κυρία εξαφανίζεται
…Υποβλητικά ηχοχρωματική η μουσική του Μηνά Αλεξιάδη, ατμοσφαιρικά λειτουργικοί οι φωτισμοί της Μαρίνας Μουσικού και δημιουργικά εφευρετική από τη Λέα Κούση η σκηνογραφική διαμόρφωση του μικροσκοπικού χώρου των 8 τετραγωνικών…
ΑΥΡΙΑΝΗ, Σπύρος Νικολετάτος
Κατεβάστε το αρχείο της κριτικής: Αρχείο .doc
 Κριτική της Βιργινίας Κατσούνα για το: Η κυρία εξαφανίζεται
…Με ατμοσφαιρικούς φωτισμούς, εκμεταλλευόμενη το λιγοστό διαθέσιμο σκηνικό χώρο με έμπνευση και ευελιξία και με ένα εξαιρετικό casting στη διάθεσή της απέδειξε σε αυτό το σκηνοθετικό της ντεμπούτο ότι έχει ταλέντο και για αυτή τη δουλειά… …έχουν όλοι επιλεγεί πολύ προσεκτικά για να προσεγγίζουν φυσιογνωμικά τους ρόλους τους, απαρτίζουν ένα ιδιαίτερα καλοδουλεμένο σύνολο, που συνηγορεί με το ταλέντο του στην επιτυχία της παράστασης…
EXODOS, Βιργινία Κατσούνα
Κατεβάστε το αρχείο της κριτικής: Αρχείο .doc
 Κριτική του Σάκη Τσιλίκη για το: Η κυρία εξαφανίζεται
…Όχι ότι δεν ξέραμε αλλά επιβεβαιώνεται για μια ακόμη φορά ότι όπου γίνεται σωστή και κυρίως πρωτότυπη δουλειά ο κόσμος την τιμά… …Πρόκειται για μια πρωτόγνωρη εμπειρία που δεν πρέπει να χάσετε για πολλούς λόγους…
ΤΗΛΕΡΑΜΑ, Σάκης Τσιλίκης
Κατεβάστε το αρχείο της κριτικής: Αρχείο .doc
 Κριτική της Λήδα Καρανικολού για το: Η κυρία εξαφανίζεται
…εξέχουσες παρουσίες στους δεύτερους χαρακτήρες, σημείο κλειδί για την επιτυχή μεταφορά του κινηματογραφικού κειμένου στη σκηνή…
ΑΞΙΑ, Λήδα Καρανικολού
Κατεβάστε το αρχείο της κριτικής: Αρχείο .doc
 Κριτική του Ανδριανού Γεωργίου για το: Η κυρία εξαφανίζεται
…Όλες αυτές οι απόπειρες μοιάζουν κάπως με στοίχημα που κερδίζεται όχι μόνο γιατί τα τολμήματα πραγματοποιούνται αλλά διότι και το αποτέλεσμα, ως καλλιτεχνικό έργο, είναι υψηλών προδιαγραφών… …το συγκεκριμένο έργο έχει γοητευτική ατμόσφαιρα, καλοδουλεμένα πρόσωπα, πυκνοϋφασμένη δράση που η σκηνική του μετατροπή τα ανέδειξε περισσότερο… …η σκηνοθεσία είχε με πολλά και δύσκολα να παλέψει και στην ικανότητα, φαντασία και ευρηματικότητα του σκηνοθέτη βασίσθηκε η επιτυχία της μεταφοράς του σε θεατρική παράσταση… …ένα επίτευγμα, άκρως πρωτοποριακό. Ένα σκηνικό επιχείρημα ρηξικέλευθο, τολμηρό που, χωρίς αλλοπρόσαλλους εξτρεμισμούς, δικαιούται τον τίτλο του πειραματικού… …Ένα άριστο σύνολο αριστοτεχνικά καθοδηγημένο…
ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗ, Αδριανός Γεωργίου
Κατεβάστε το αρχείο της κριτικής: Αρχείο .doc
 Κριτική του Παναγιώτη Τιμογιαννάκη για το: Η κυρία εξαφανίζεται
...Αν αυτό συνέβαινε στο Λονδίνο ή στη Νέα Υόρκη και τι δεν θα ’χαν να μας λένε, «Πήγαινε εκεί να δεις τι κάνουν οι άνθρωποι», «τι ιδέες», «τι θέατρο» κλπ. Έλα όμως που αυτό δεν συμβαίνει στο Λονδίνο ούτε στη Νέα Υόρκη αλλά στην Αθήνα μας, κάτω στο Ρουφ...
...η Τατιάνα Λύγαρη δεν σκηνοθέτησε απλώς ένα έργο. Σκηνοθέτησε μια ταξιδιωτική εμπειρία με τρένο. Αυτή είναι όλη η σκηνοθετική αντίληψη και σε ένα τέτοιο παραμύθι σε μπάζει από τη στιγμή που πλησιάζεις στο ταμείο. Γι’ αυτό και το συνιστώ... ...Με καταπληκτική δουλειά στους φωτισμούς και στους ήχους. Μέσα κι έξω από το τρένο δουλεύουν εκπληκτικά οι φωτισμοί και σε βυθίζουν στο γοητευτικό ψέμα οι ήχοι...
...Οι ηθοποιοί δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους...
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Κατεβάστε το αρχείο της κριτικής: Αρχείο .doc
 Κριτική του Ηρακλή Λογοθέτη για το: Η κυρία εξαφανίζεται
…αξιοποίησε σκηνοθετικά με άψογο τρόπο τη σκηνική διαμόρφωση που επέβλεψε η Λέα Κούση (πράγμα δύσκολο αφού 12 ηθοποιοί έπρεπε να κινηθούν σε εξαιρετικά περιορισμένο χώρο) καθώς και την ευέλικτη μετάφραση του Ερρίκου Μπελιέ…
ΑΘΗΝΟΡΑΜΑ, Ηρακλής Λογοθέτης
Κατεβάστε το αρχείο της κριτικής: Αρχείο .doc
 Κριτική του Κώστα Γεωργουσόπουλου για το: Η κυρία εξαφανίζεται
...Η Τατιάνα Λύγαρη στο υπέροχο Τρένο της στο Ρουφ βρήκε πάλι ένα θαυμάσιο έργο που διαδραματίζεται σε βαγόνι ταξιδεύοντος σιδηροδρόμου… ...σε σκηνοθεσία μετρημένη, τέλεια ρυθμολογία, ισόρροπες ερμηνείες…
...Ένας θαυμάσιος θίασος πλαισιώνει την πολύ καλή αυτή δουλειά…
ΤΑ ΝΕΑ, Κώστας Γεωργουσόπουλος
Κατεβάστε το αρχείο της κριτικής: Αρχείο .doc
 Κριτική του Λέανδρου Πολενάκη για το: Η κυρία εξαφανίζεται
… Kατ’ αρχήν ως διαμορφωμένος χώρος, αίθουσα και σκηνή συγχρόνως, καταφέρνει με τρόπο σχεδόν μαγικό να χωρέσει και να νοικοκυρέψει με τρόπο γυναικείο τα πάντα, δίχως να δημιουργεί αίσθημα ασφυξίας. Ενώ τα παλιά πολυτελή βαγόνια συνδυάζουν τις αξίες της σύγχρονης αισθητικής με την αίσθηση του βιωμένου χρόνου τους. Θα έλεγα πως η διαμόρφωση και μόνο του χώρου είναι μάθημα καλού γούστου, σεβασμού στην παράδοση και γνώσης των απαιτήσεων του σύγχρονου θεάτρου…
…Ένα παράδοξο στοίχημα με το θεατρικό χώρο και χρόνο, με τη θεατρική κυρίως σύμβαση, που κερδίζεται χάρις στην έξυπνη σκηνοθεσία και στην παρουσία καλών ηθοποιών, παλιών και νεότερων …»
Η ΑΥΓΗ, Λέανδρος Πολενάκης
Κατεβάστε το αρχείο της κριτικής: Αρχείο .doc
Εμφάνιση/Απόκρυψη όλων των κριτικών
|