| Κριτικές
Κριτική του Κώστα Γεωργουσόπουλου για το: Λαχτάρα για κεράσια
Έτσι σ’ έναν απροσδόκητο χώρο, σ’ ένα διασκευασμένο σε τρένο…τρένο, σ’ ένα βαγόνι, πάνω στις σιδηροδρομικές γραμμές στο Ρουφ η θεατρική εταιρεία «Αξάνα» ανέβασε το ποιητικό δραμάτιο της Αγκνιέσκα Οσιέτσκα «Λαχτάρα για κεράσια». Ο χώρος είναι απροσδόκητος και γοητευτικός, αλλά στο συγκεκριμένο έργο είναι ο χώρος που διαδραματίζεται η υπόθεση. Ένα ζεύγος ταξιδεύει και κατά τη διάρκεια του ταξιδιού αναπολεί, ανασυνθέτει και συγκροτεί το χρόνο της γνωριμίας τους, του γάμου τους, του χωρισμού τους. Έρωτες, πάθη, απιστίες, υστερίες, πείσματα, επαναπροσεγγίσεις, κυνισμοί, τρυφερότητες. Τέλος πάντων, ό,τι ο έρωτας σωρεύει και γκρεμίζει.
...Στη χώρα μας το έργο έπεσε στα χέρια του Πολωνού μείζονος ηθοποιού Ντανιέλ Ολμπρίνσκι και δύο ταλαντούχων ηθοποιών, της Τατιάνας Λύγαρη και του Ανδρέα Νάτσιου. Ο Ολμπρίνσκι χειρίστηκε τη μετάφραση της Ηρώς Μαυροειδή με γνώμονα τους ρυθμούς, τα κενά, τις σιωπές και την ορμή του λόγου και καθοδήγησε τους δύο ηθοποιούς με φαντασία. Όσο παιζόταν το έργο, η αφοσίωσή τους, η πληρότητά τους, πληθωρική εκείνης, λιτή εκείνου σε παγίδευε στο σκηνικό παρόν, σε μάγευε...
...Η μουσική του Μηνά Αλεξιάδη συνετέλεσε, μαζί με τα σκηνικά και τα κοστούμια (Κούση, Λελούδα), τους φωτισμούς (Ντεκώ), τη χορογραφία (Ζούκα) στο γοητευτικό επίστρωμα.
ΤΑ ΝΕΑ, Κώστας Γεωργουσόπουλος, 13.4.1998
|
Αρχείο .doc